Στην Πλάκα η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, στα απομεινάρια μιας παλαιότερης πρωτοχριστιανικής, η οποία είχε στηριχθεί στα ερείπια ενός αρχαίου Ιερού της Θεάς Αρτέμιδος, όπως τόσες εκκλησίες της Αθήνας και όλης της χώρας, φαντάζει ταπεινή και προσιτή και κουβαλά μέσα της ιστορία αιώνων.

Ο ναός που σήμερα βλέπουμε μεταξύ των οδών Χαιρεφώντος, Λυσικράτους, Γαλανού και Γκούρα, σε ένα από τα πολυσύχναστα σημεία της Πλάκας, χτίστηκε τον 11ο αι. και πρόκειται για έναν τετρακίονο εγγεγραμμένο σταυροειδή βυζαντινού ναό. Από τον 11ο αιώνα που αναγέρθηκε, αφιερωμένος αρχικά στους Αγίους Θεοδώρους έως τον 18ο αι. δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές που να πληροφορούν για την ιστορική του διαδρομή. Οι γνώσεις μας για αυτόν ξεκινούν από τι 19 Φεβρουαρίου 1767 όπου ο ναός «δωρίζεται» στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά και μετατρέπεται σε μετόχι της μονής, σε συνεργασία τα τότε Μητροπολίτη Αθηνών Βαρθολομαίο και του Σιναίτη πρωτοσύγκελου Ιωνά. Ωστόσο, η εικόνα του τέμπλου, αριστερά από αυτήν της Αγίας Αικατερίνης, με την αποτύπωση των Αγίων Θεοδώρων, προσδίδει ακόμη και σήμερα το παρελθόν της ονοματοθεσίας της. Ο ναός επισκευάστηκε πολλές φορές από τότε. Οι ζημιές που προκλήθηκαν από την ελληνική επανάσταση, ενώ οι διάφορες προθήκες που γίνονταν κατά καιρούς αλλά και οι διαβρώσεις από το πέρασμα του χρόνου, αλλοίωσαν εντελώς την αρχική πρόσοψη και το εσωτερικό του ναού. Ο τρούλος αντικαταστάθηκε πλήρως καθώς και η δυτική του καμάρα (κεραία), ενώ το Ιερό Βήμα στην ανατολική πλευρά και η τοιχοποιία και η λιθοδομή στο κάτω μέρος των τοίχων έχουν παραμείνει ανέπαφα καταδεικνύοντας την ηλικία του ναού.

Στο εσωτερικό του τραβά το βλέμμα ο υπερυψωμένος τρούλος, οι αρκετές αξιόλογες φορητές εικόνες, όπως του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου της κρητικής σχολής του 15ου αι., η εφέστιος εικόνα της Αγίας Αικατερίνης του 17ου αι., αλλά και η ένθρονος Αγία Αικατερίνη, δείγμα της λαϊκής τέχνης στην Τουρκοκρατία. Η εκκλησία γιορτάζει στις 24 Νοεμβρίου.