Η ιστορία της Αγίας Αικατερίνης, τη μνήμη της οποίας τιμά στις 25 Νοεμβρίου η Εκκλησία, είναι τόσο δυνατή όσο και πολύ ενδιαφέρουσα για κάθε Χριστιανό που μελετά τους βίους των Αγίων.

Καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Αλεξάνδρειας, κόρη του «βασιλίσκου» Kώνστου και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. (304 μ.Χ.) Ήταν πολύ έξυπνη και φιλομαθής. Μάλιστα η Αγία Αικατερίνη ήδη σε ηλικία 18 χρονών κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαϊκής και λατινικής Φιλολογίας και Φιλοσοφίας, δηλαδή γνώριζε τα έργα του Ομήρου, του Λατίνου ποιητή Βιργίλιου, του Ασκληπιού, του Ιπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη στα δόγματα της χριστιανικής πίστης.

Σύμφωνα με την παράδοση και τα Συναξάρια της Αγίας Αικατερίνης, όταν πληροφορήθηκε ο Αυτοκράτορας Μαξιμίνος όσα διαδίδονταν περί των ιδεών της και τον  τρόπο της ζωής Της, ανέθεσε σε διάσημους ρήτορες της εποχής, να συζητήσουν μαζί της προκειμένου να της αποδείξουν το «αβάσιμο και στρεβλό των ιδεών της».

 

Ο μαρτυρικός θάνατος

Οι προσπάθειές του όμως έφεραν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Η Αικατερίνη κατάφερε να τους κάνει να ασπασθούν τον Χριστιανισμό. Όταν ο Αυτοκράτορας πληροφορήθηκε την εξέλιξη αυτή, οργίσθηκε τόσο πολύ ώστε να διατάξει τη θανατική καταδίκη όλων στη πυρά στο μέσον της πόλης, τη δε Αικατερίνη την υπέβαλε σε μαρτυρικό θάνατο.

Κατά την παράδοση, το σώμα της Αγίας μεταφέρθηκε υπό «πτερύγων αγγέλων» στο όρος Σινά, όπου και κτίσθηκε η γνωστή ιερή Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Σύμβολά της στην αγιογραφία είναι ο ακιδοφόρος τροχός και η αιμοσταγής μάχαιρα (όργανα του βασανισμού της), ο κλάδος φοίνικα, ο ιερός κάλαμος και βιβλία (σύμβολα της πνευματικότητάς της) και το όρος Σινά (ως μέρος της ταφής της).

Η Αγία Αικατερίνη είναι πολιούχος Αγία της πόλης της Κατερίνης. Η πρωτεύουσα της Πιερίας ονομάστηκε αρχικά Αικατερίνη από το όνομα της Αγίας.

Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας βρίσκονται αδιάφθορα στην Ιερά Μονή Σινά. Δάκτυλος της Αγίας βρίσκεται στη Συλλογή των Ανακτόρων του Μπάκινγχαμ Λονδίνου. Τμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στη Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, στον ομώνυμο Ναό Ν. Λιοσίων Αττικής, στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

 

Το θαύμα της Αγίας Αικατερίνης

Στις 8 Απριλίου 1992 η εικόνα της Αγίας Αικατερίνης άρχισε να κινείται με πάρα πολύ αργό ρυθμό, δεξιά και αριστερά κατά την επίσκεψη μαθητών της Εκκλησιαστικής Σχολής της Λαμίας. Μόλις τελείωσε η ακολουθία του Μεγάλου Κανόνα ειδοποιήθηκε ο Σχολάρχης και ο υποδιευθυντής της Σχολής οι οποίοι μόλις πληροφορήθηκαν το έκτακτο αυτό γεγονός ενέκριναν την πρόταση των μαθητών να καλέσουν τον ιερέα της ενορίας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης για να κάνουν την παράκληση της Άγιας Αικατερίνης και επί πλέον όσοι ήθελαν να ξενυχτήσουν εμπρός στην εικόνα της Αγίας ψάλλοντας παρακλήσεις και διαβάζοντας ψαλμούς από το ψαλτήρι.

 

Η κίνηση της εικόνας

Έτσι εκλήθη ο ιερέας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, πατέρας Χρίστος Καραγιάννης ο οποίος ήρθε αμέσως και άρχισαν να ψάλλουν την παράκληση της Αγίας Αικατερίνης. Στο μέσον της παρακλήσεως της Αγίας, η εικόνα της άρχισε πάλι να κινείται με τον ίδιο ρυθμό και με την ίδια φορά, δεξιά και αριστερά. Όταν τελείωσε η παράκληση, ο Ιερέας τους είπε, πως αληθινά η Αγία Αικατερίνη έκανε το θαύμα της με την κίνηση αυτή της ιερής εικόνας της.

Μετά την αναχώρηση του Ιερέα οι μαθητές συνέχισαν  να ψάλλουν μπρος στην εικόνα ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές από τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας τις παρακλήσεις και τους Χαιρετισμούς προς την Υπεραγία Θεοτόκο μας, ψάλλοντας έτσι πέρασε η νύχτα οπότε το πρωί η εικόνα άρχισε πάλι να κινείται. Κατά τις 8:00 π.μ. έφθασε ο σχολάρχης με τους υπόλοιπους καθηγητές και τον Υποδιευθυντή. Όλοι προσκύνησαν, αλλά δεν πρόλαβαν να δουν την εικόνα να κινείται. Ενώ όμως άρχισαν τα μαθήματα κανονικά κατά τη διάρκεια της πρώτης διδακτικής ώρας άρχισε και πάλι η εικόνα να κινείται. Ενημερώθηκε ο σχολάρχης και οι καθηγητές. Αμέσως αφού διεκόπη το μάθημα μετέβησαν όλοι στο παρεκκλήσι και έψαλλαν την παράκληση της Αγίας Αικατερίνης.

 

Η εικόνα άλλαξε έκφραση

Το θαύμα όμως της εικόνας της Αγίας Αικατερίνης δεν περιορίστηκε στην κίνηση της εικόνας της. Ταυτόχρονα παρατηρήθηκε και αλλαγή στα χαρακτηριστικά του προσώπου και των χεριών της Αγία Αικατερίνης.

Έτσι το πρόσωπο της Αγίας άρχισε να μαυρίζει στα μάγουλα, στις κόγχες των ματιών και ανάμεσα στα φρύδια. Ο λαιμός να φαίνεται έντονα φυσικός και με φουσκωμένα τα αγγεία, ενώ το αριστερό χέρι της Αγίας που ακουμπά πάνω στον τροχό του μαρτυρίου της, άρχισε επίσης να κοκκινίζει, να προβάλουν τα αγγεία και να μοιάζει όπως κάθε φυσικό χέρι ανθρώπου.

Το πρόσωπο και γενικά η μορφή της Αγίας Αικατερίνης άλλοτε παρουσίαζε την έκφραση μιας χαρούμενης λύπης και άλλοτε μια αυστηρότητα και έλεγχο»

Εικόνα φιλοτεχνημένη σε καμβά πάνω σε ξύλο, με ασημένια κορνίζα, τοπικά επιχρυσωμένη και πλαισιωμένη με ξύλο. Η εικόνα συνοδεύεται από δωρεάν βάση στήριξης.

 

 

Η Αγία Αικατερίνη και οι μονές της

 

Η παλαιότερη Χριστιανική μονή στον κόσμο

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά (Ιερά Αυτόνομος Βασιλική Μονή Αγίας Αικατερίνης του Αγίου και Θεοβαδίστου Όρους Σινά όπως αποκαλείται επίσημα), είναι κτισμένη στις παρυφές του όρους Σινά, στην ομώνυμη χερσόνησο. Η Μονή αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Σύμφωνα με μαρτυρίες, θεωρείται η παλαιότερη χριστιανική μονή στον κόσμο, παρόλο που και η Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου κοντά στο Κάιρο, θεωρείται ότι κατέχει ανάλογη διάκριση.

Ιστορικά, η παλαιότερη μαρτυρία για ύπαρξη μοναστικής ζωής στη περιοχή είναι του 381-384 μ.Χ. Επί βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού, ανάμεσα στο 527 και 565 μ.Χ., ανεγέρθηκε η μονή στο σημείο που βρισκόταν η «φλεγόμενη βάτος» του Μωυσή. Το μέρος θεωρείται ιερό για Χριστιανούς, Μωαμεθανούς και Εβραίους.

Ως απάντηση σε αίτημα μοναχών της μονής για προστασία, η μονή έλαβε από τον Μωάμεθ «ιδιόγραφη υποχρέωση» ή Διαθήκη (Αχτναμέ), επικυρωμένη με το αποτύπωμα της ίδιας της παλάμης του, που περιγράφει τα δικαιώματα των Χριστιανών που ζουν με τους Μωαμεθανούς.

Η βιβλιοθήκη της μονής διατηρεί τη δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων και Κωδίκων της πρωτοχριστιανικής περιόδου, μετά από αυτή του Βατικανού. Ο «Σιναϊτικός κώδικας», που βρισκόταν αρχικά στη μονή ως τον 19ο αιώνα, τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.

Στο μοναστήρι βρίσκονται επίσης εικόνες, οι παλαιότερες από τις οποίες είναι του 5ου και του 6ου αιώνα. Κατά την περίοδο αυτή διετέλεσε ηγούμενος της μονής ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ο λεγόμενος «της Κλίμακος».

 

Η Αγία Αικατερίνη στην Αίγινα

Η Ιερά Μονής της Αγίας Αικατερίνης στην Αίγινα, βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου που ανεβαίνει προς τη Μονή της Αγίας Τριάδος, του Αγίου Νεκταρίου. Η παράδοση λέει ότι εκεί υπήρχε ένα εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης και θαυματουργικά βρέθηκε η εικόνα της. Λέγεται ότι αυτό το εκκλησάκι το είχε ένας πολύ βλάσφημος και ότι το 1908 το αγόρασαν δύο καλόγριες.

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν αγοράστηκε εκείνο το κτήμα, δεν υπήρχε καθόλου νερό. Έσκαψαν λοιπόν 30 μέτρα, αλλά νερό δεν μπορούσαν να βρουν. Τότε, ένας αγιορείτης μοναχός έκανε παράκληση με της καλόγριες και κατέβασε την εικόνα μέσα στο πηγάδι και λιβάνισε μέσα στο ξεροπήγαδο.

Το βράδυ κατά τη διάρκεια της προσευχής, ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος και παράξενος κρότος και το μικρό μοναστηράκι σείστηκε από τα θεμέλια του. "Θύμωσε, είπαν, η Αγία, γιατί την αφήσαμε μέσα στα χώματα και μας καταστρέφει". Όμως το πρωί όταν κατέβηκε ο μοναχός για να βγάλει την εικόνα, βλέπει στα τοιχώματα του πηγαδιού χαραγμένο έναν Σταυρό. Είδε τότε πως ο Σταυρός ήταν βρεγμένος στο κάτω μέρος. Έβγαλε τότε την εικόνα από το πηγάδι και ειδοποίησε τις καλόγριες για το χαρμόσυνο γεγονός. Το πηγάδι έβγαζε νερό! Από το 1924 το νερό του πηγαδιού υπάρχει μέχρι σήμερα και καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες του Μοναστηριού της Αγίας Αικατερίνης. Η Αγία Αικατερίνη έχει κάνει πολλά θαύματα στο μοναστήρι και τα οποία είναι καταγεγραμμένα σε ειδικό βιβλίο.