Εκκλησία του 6ου αιώνα, αποκαλύφθηκε έπειτα από ανασκαφές τριών ετών, 16 χιλιόμετρα δυτικά της Ιερουσαλήμ, από ομάδα Ισραηλινών αρχαιολόγων. Η εκκλησία είχε δάπεδα διακοσμημένα με ψηφιδωτά με απεικονίσεις πουλιών, καρπών και φυτών αλλά και μία ελληνική επιγραφή που αναγράφει πως η εκκλησία οικοδομήθηκε στη μνήμη ενός «ένδοξου μάρτυρα», χωρίς ωστόσο να αποκαλύπτεται η ταυτότητά του.

Στο κύριο τμήμα της εκκλησίας βρέθηκε υπόγεια κρύπτη που πιθανολογείται ότι έκρυβε το λείψανο του μάρτυρα, ο οποίος θα πρέπει σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας Μπενιαμίν Στόρτσαν, να ήταν πρόσωπο σημαντικής κοινωνικής θέσης. Επιπλέον, σύμφωνα με άλλη επιγραφή που αποκαλύφθηκε στην έρευνα, το έργο της επέκτασης της εκκλησίας είχε χρηματοδοτηθεί από τον αυτοκράτορα Τιβέριο Β΄ Κωνσταντίνο, γεγονός που συνηγορεί στην υψηλή θέση του «ανώνυμου» μάρτυρα.